W skrócie
Solbus prowadził wiosną 2012 roku program testów dwóch autobusów zasilanych skroplonym gazem ziemnym (LNG) – modeli SM 12 LNG. Pojazdy wcześniej jeździły w Wałbrzychu (test 12-miesięczny zakończony w październiku 2011), a w kwietniu i maju 2012 r. odwiedzały kolejno Toruń, Gdynię, Olsztyn, Warszawę i Katowice. Strategicznym partnerem testów i dostawcą paliwa była firma Gazprom Germania.
Pojazd
Solbus SM 12 LNGdługość 12 m, 110 miejsc
Okres testów
Kwiecień–maj 2012wcześniej Wałbrzych 2010/11
Dostawca LNG
Gazprom Germaniatankowanie z cystern
1Geneza testów autobusów Solbus SM 12 LNG
17 listopada 2010 roku na płycie Rynku w Wałbrzychu prezydent miasta Piotr Kruczkowski osobiście przekazał mieszkańcom dwa nowe autobusy zasilane skroplonym gazem ziemnym (LNG), wydzierżawione na rok od firmy Lider z Łańcuta. Po nieudanym projekcie wdrożenia technologii LNG w krakowskich autobusach w 2009 roku Solbus popadł w tarapaty finansowe i wydawało się, że rozwiązanie nie znajdzie naśladowców. W sierpniu 2010 roku napłynęły jednak z Wałbrzycha sygnały o wskrzeszeniu tego pomysłu – Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacji z Wałbrzycha, po pomyślnym wdrożeniu autobusów na sprężony gaz ziemny (CNG), zdecydowało się na inwestycję w kolejne paliwo gazowe.
Pojazdy mają długość 12 metrów i mieszczą 110 pasażerów – 30 na miejscach siedzących oraz 80 na stojących. Są wyposażone w klimatyzację kabiny pasażerskiej i przystosowane do przewozu osób poruszających się na wózkach. Oba wydzierżawione egzemplarze należą do firmy Lider z Łańcuta; pierwotnie miały jeździć w PTS Kraków, jednak po unieważnieniu umowy stały nieużywane.
2Testowe tournee w 2012 roku
Dzięki zawarciu strategicznej współpracy z dostawcą paliwa Gazprom Germania oraz operatorami komunikacji miejskiej z Gdyni, Katowic, Olsztyna, Torunia i Warszawy, możliwe stało się przeprowadzenie kompleksowych testów w warunkach rzeczywistych w pięciu polskich miastach. Każdy uczestnik testu miał swoje cele: producent Solbus – dostarczenie nowoczesnych, ekologicznych pojazdów produkowanych w Polsce; dostawca paliwa Gazprom Germania – wejście na nowy rynek gazu ziemnego dla motoryzacji i pozyskanie nowych odbiorców; zakłady komunikacji miejskiej – pozyskanie ekologicznych i oszczędnych autobusów.
- Toruń – 19–23 kwietnia 2012
- Gdynia – 24–30 kwietnia 2012
- Olsztyn
- Warszawa
3Toruń i Gdynia – pierwsze przystanki
Pierwszym miastem, w którym pojawiły się gazowe Solbusy SM 12 LNG, był Toruń. Miejski Zakład Komunikacji testował pojazdy na swoich trasach w dniach 19–23 kwietnia 2012 roku. Autobusy na metan nie były dla tego przewoźnika nowością – od dwóch lat MZK Toruń posiadał już 3 Solarisy Urbino 12 CNG. Nowością był natomiast stan skupienia paliwa – skroplony gaz ziemny. Z racji braku stacji skraplającej paliwo dostarczano drogą kołową, od niemieckiego Gazprom Germania.
W dniach 24–30 kwietnia 2012 r. Przedsiębiorstwo Komunikacji Miejskiej w Gdyni testowało dwa standardowej długości autobusy Solbus napędzane LNG, oznaczone numerami inwentarzowymi 2000 i 2001, w barwach żółto-zielonych, eksploatowane na liniach S, 181 i 192. Pojazdy wyprodukowano w 2009 roku – mają silniki o mocy 320 KM spełniające normę emisji EEV oraz klimatyzację. Ponieważ baza w Kaczych Bukach nie miała stacji tankowania LNG, po zakończeniu pracy na liniach do PKM przyjeżdżała cysterna i autobusy tankowano bezpośrednio z niej. Jak ustalono w PKM Gdynia, celem testów było poznanie nowej technologii magazynowania i tankowania skroplonego gazu ziemnego, odmiennej od stosowanej dotąd technologii sprężania (CNG).
4Kolejne przystanki: Olsztyn, Warszawa, Katowice
Kolejnymi miejscami, gdzie prowadzono lub planowano testy, były Olsztyn, Warszawa i Katowice. Redakcja cng.auto.pl, mająca siedzibę w stolicy, zapowiadała opublikowanie kompleksowej relacji z testów. W tym miejscu warto również docenić zaangażowanie przedstawiciela Solbusu, Michała Śliżaka, w promowanie zasilania LNG w komunikacji miejskiej w Polsce, a także zainteresowanie ze strony Gazprom Germania, stawiającego fundamenty pod przyszły rynek gazu ziemnego oparty na wolnej konkurencji.
Warto wiedzieć
LNG i CNG to dwie różne postacie tego samego paliwa – metanu. CNG jest sprężany do ok. 200 barów i przechowywany w postaci gazowej, natomiast LNG jest schładzany do ok. -162°C i magazynowany jako ciecz kriogeniczna, co pozwala zmieścić w zbiorniku znacznie więcej paliwa energetycznie na tę samą objętość – stąd większy zasięg autobusów na LNG. Wadą LNG jest konieczność stosowania specjalnych, izolowanych termicznie zbiorników kriogenicznych oraz infrastruktury do skraplania lub transportu paliwa cysternami, dopóki nie powstaną stacjonarne stacje LNG. Autobusy klasy EEV (Enhanced Environmentally Friendly Vehicle) spełniają najbardziej rygorystyczne, dobrowolne normy emisji spalin, wykraczające poza obowiązkowe normy Euro.






Źródło: MZK Toruń, ZKM Gdynia, Adrian Henszel



