W skrócie
22 kwietnia 2013 roku w warszawskim przedstawicielstwie Komisji Europejskiej odbyła się konferencja poświęcona strategii rozbudowy sieci stacji paliw alternatywnych w Unii Europejskiej. Przedstawiciel dyrekcji generalnej ds. transportu KE, Jose Fernandez Garcia, ocenił, że dyrektywa może zostać przyjęta jeszcze w 2013 roku, a przepisy zaczęłyby obowiązywać od 2015 roku. Ujawniono szczegóły planowanego rozmieszczenia stacji tankowania CNG i LNG w Polsce.
Data
22.04.2013Przedstawicielstwo KE w Warszawie
Nowe stacje CNG
51 obiektówok. 13 mln euro (53,3 mln zł)
Nowe stacje LNG
15 obiektówok. 6 mln euro (24,6 mln zł), transport drogowy
Koszt 1 stacji CNG
250 000 eurook. 1 025 000 zł, dwie końcówki tankowania
1Pakiet „Czysta energia dla transportu”
Pod koniec stycznia 2013 roku Komisja Europejska przyjęła pakiet „Czysta energia dla transportu”, którego celem jest poprawa konkurencyjności UE na światowym rynku paliw alternatywnych oraz zwiększenie liczby instalacji zaopatrujących pojazdy w te paliwa do 2020 roku. Pakiet obejmuje projekt dyrektywy dotyczącej infrastruktury i norm technicznych oraz plan działania na rzecz szerszego zastosowania skroplonego gazu ziemnego w żegludze. Jako główne paliwa alternatywne KE wskazała: LNG i CNG, energię elektryczną, wodór, biopaliwa oraz LPG.
Jose Fernandez Garcia poinformował, że prace nad strategią toczą się już w Parlamencie Europejskim oraz Komitecie Regionów. „Jest to jeden z priorytetów prezydencji irlandzkiej. Myślę, że w lipcu tego roku taka dyrektywa mogłaby być gotowa, a przepisy w państwach członkowskich zacząć obowiązywać w 2015 roku” – ocenił przedstawiciel KE. „Mimo że zakładamy perspektywę 2020 roku, to wcale nie mamy aż tak dużo czasu” – dodał.
Te cele są wyważone, tak aby obywatele UE mogli poruszać się za pomocą pojazdów na paliwa alternatywne nie tylko po swoim państwie, ale i także między krajami członkowskimi.– Jose Fernandez Garcia, dyrekcja generalna ds. transportu Komisji Europejskiej
2Sieć stacji CNG i LNG w transporcie drogowym
Stacje tankowania sprężonego gazu ziemnego (CNG) mają być rozmieszczone maksymalnie w odległościach co 150 kilometrów. W kalkulacjach Komisji Europejskiej założono koszt jednej stacji na poziomie 250 000 euro (ok. 1 025 000 zł) – kwota ta pozwala na zakup stacji z dwoma końcówkami tankowania, magazynem gazu oraz kompresorem o wydajności ok. 100 m3/h. Według szacunków KE, do istniejącej sieci stacji CNG w Polsce należałoby wybudować 51 dodatkowych obiektów za ok. 13 mln euro (53,3 mln zł).
Nowa infrastruktura LNG ma zapewnić tankowanie pojazdów ciężarowych na głównych trasach tranzytowych UE (tzw. sieć Core TEN-T) – stacje mają być rozmieszczone maksymalnie co 400 kilometrów, przy samej trasie. Według szacunków KE w Polsce ma powstać 15 stacji LNG dla transportu drogowego za ok. 6 mln euro (24,6 mln zł). Nie ustalono jeszcze, czy kryterium odległości co 400 km ma być liczone na poziomie państwa, czy całej długości trasy TEN-T.
3LNG w transporcie morskim, wodór i infrastruktura elektryczna
Komisja określiła też minimalną liczbę stacji LNG dla statków morskich i śródlądowych. W Polsce pierwotnie miałyby powstać dwa obiekty do bunkrowania LNG dla jednostek morskich, o łącznym koszcie ok. 30 mln euro (ok. 123 mln zł). Możliwy problem to podwójne przeznaczenie takich obiektów – do bunkrowania statków i tankowania ciężarówek – gdyż niektóre mobilne stacje LNG mogą być przeznaczone wyłącznie do tankowania jednostek pływających.
Dla stacji wodorowych KE określiła minimalną liczbę wzdłuż głównych sieci transeuropejskich, jednak plany dotyczą wyłącznie państw już posiadających taką infrastrukturę – Polska byłaby z tego wymogu wyłączona. Maksymalna odległość między stacjami wodorowymi miałaby wynosić 300 km. Dla pojazdów elektrycznych KE zaproponowała minimalną liczbę punktów ładowania w każdym kraju (co najmniej 10 proc. publicznie dostępnych) – Polska musiałaby do 2020 roku wybudować 460 tys. takich punktów (obecnie ok. 300) – oraz normę uniwersalnej wtyczki typu 2 dla całej UE.
4Dyskusja: głos PIMOT i PZPM
W czasie spotkania odbyła się ożywiona dyskusja. Sławomir Nestorowicz z Przemysłowego Instytutu Motoryzacji zwrócił uwagę na podstawowe kryteria dla infrastruktury tankowania CNG i LNG – dostępność obiektów oraz ich wydajność, których standardów w proponowanym dokumencie na razie brakuje. Zaznaczył też, że pojazdy elektryczne są słabo dostosowane do warunków klimatycznych panujących w Polsce.
Marcin Witaszek z Polskiego Związku Przemysłu Motoryzacyjnego wskazał na braki w promowaniu pojazdów niskoemisyjnych – wsparcie takich rozwiązań istnieje tylko w pojedynczych polskich miastach i dotyczy wyłącznie pojazdów elektrycznych i hybrydowych.
Przedstawiciele portalu cng.auto.pl uznali wymóg stacji CNG co 150 km za niewystarczający, wskazując na zadowalający dystans 50 km między stacjami. Podkreślili też potrzebę kompleksowej polityki państwa wykraczającej poza samą infrastrukturę tankującą – wśród barier wymienili zbyt restrykcyjne wymagania techniczne i politykę fiskalną zniechęcającą do inwestycji w pojazdy na metan.
Europejski transport jest w 94 proc. zależny od paliw płynnych, z czego ponad 80 proc. jest importowanych. Dywersyfikacja źródeł energii w transporcie ma dla UE znaczenie nie tylko ekologiczne, ale i ekonomiczne – koszt importu ropy szacuje się na ok. 1 miliard euro dziennie.
Warto wiedzieć
CNG i LNG to dwie formy tego samego paliwa – gazu ziemnego (głównie metanu) – różniące się sposobem magazynowania. CNG jest sprężany do ok. 200 barów i przechowywany w stanie gazowym, co sprawdza się w samochodach osobowych i dostawczych. LNG jest schładzany do ok. -162°C i przechowywany w stanie ciekłym w izolowanych zbiornikach kriogenicznych, co pozwala zmieścić znacznie więcej energii w mniejszej objętości – stąd jego zastosowanie w ciężkim transporcie drogowym i morskim, gdzie liczy się zasięg. Infrastruktura tankowania obu paliw wymaga innych rozwiązań technicznych, dlatego unijne dyrektywy traktują je osobno.
