W skrócie
Przez siedem europejskich stolic (Moskwa, Mińsk, Warszawa, Praga, Paryż, Bruksela, Berlin) przejechali uczestnicy rajdu Blue Corridor 2012 — fabrycznych pojazdów napędzanych sprężonym (CNG) i skroplonym (LNG) gazem ziemnym. Siedemnastodniowa trasa liczyła 6700 km i miała promować gaz ziemny jako alternatywne, ekologiczne i tanie paliwo do samochodów.
Termin
8–24 września 201217 dni rajdu
Trasa
6700 km7 stolic Europy
Prognoza rynku
50 mlnpojazdów NGV w Europie do 2020 r.
1Inicjatywa i uczestnicy
Rajd odbył się w ramach paneuropejskiej inicjatywy Blue Corridor 2012, promującej gaz ziemny jako alternatywne, ekologicznie czyste i niedrogie paliwo samochodowe. Inicjatorami przedsięwzięcia byli GAZPROM oraz E.ON Ruhrgas, a wzięli w nim udział przede wszystkim firmy z obszaru obrotu paliwem gazowym, producenci pojazdów NGV (natural gas vehicle), a także stowarzyszenia i organizacje środowiskowe zaangażowane w promocję paliw metanowych w transporcie.
Siedemnastodniowy przejazd dostarczył uczestnikom wielu cennych informacji o zakresie i skali przedsięwzięć związanych z promocją gazu ziemnego. Zdobyte doświadczenia są szczególnie istotne wobec rozwijającego się rynku samochodów NGV, których — według ówczesnych prognoz — w 2020 roku w Europie miało być już 50 milionów.
2Infrastruktura tankowania — Polska na tle Europy
Z obserwacji uczestników rajdu wynikało, że historycznie najlepiej infrastruktura tankowania paliw metanowych (dotyczyło to niestety tylko CNG) rozwinięta była na terenie Włoch, a w tamtym czasie coraz mocniej także w Niemczech. Na tym tle Polska wypadała bardzo słabo — ogólnodostępne stacje tankowania CNG wciąż należały u nas do rzadkości, a oznakowanie dojazdu do nich bywało bardzo słabe.
Kłopot sprawiał też fakt, że na poszczególnych stacjach w różnych krajach występowały odmienne końcówki do napełniania CNG, niepasujące zawsze do przyłącza gazowego samochodu — rozwiązaniem były wtedy „przejściówki”. Infrastruktura do tankowania LNG w Europie praktycznie nie istniała.
3Polskie niedogodności — zakaz samotankowania i rozliczenia
Uczestników rajdu zdziwił obowiązujący tylko w Polsce zakaz samodzielnego tankowania CNG, a ściślej — konieczność odbycia szkolenia i zdania egzaminu w tym zakresie. Podobnie odstawaliśmy pod względem rozliczeń: na trasie w Polsce uczestnicy z innych krajów nie mogli zapłacić bankową kartą płatniczą, co wiązało się z koniecznością wymiany walut w kantorze lub poszukiwaniem bankomatu.
4Pomiar paliwa i różnice między krajami
Na trasie przejazdu występowały też różne metody pomiaru pobieranego paliwa. W Polsce dystrybutory dokonują fabrycznie pomiaru masowego w kg, a następnie pobrana ilość jest przeliczana na jednostki objętości, czyli m³ — co utrudniało porównanie kosztu CNG z paliwami ropopochodnymi, rozliczanymi w litrach. Różny bywał także skład CNG w poszczególnych krajach oraz ciśnienie tankowania u poszczególnych dystrybutorów, co utrudniało przeciętnemu kierowcy oszacowanie zasięgu i porównanie kosztów przejazdu.
Mimo tych mankamentów rajd Blue Corridor 2012 udowodnił, że przejazd z Moskwy do Paryża samochodem na CNG jest już możliwy. Impreza pokazała też, ile wciąż jest do zrobienia, także w Polsce — potrzebnych regulacji nie wprowadzą mechanizmy wolnego rynku, konieczna jest inicjatywa władzy publicznej. Z uznaniem odnotowano inicjatywę Komitetu Standardu Technicznego przy IGG w zakresie przyjęcia standardów technicznych dla projektowania, budowy i użytkowania stacji CNG oraz urządzeń do tankowania pojazdów zasilanych sprężonym gazem ziemnym do ciśnień poniżej 20 MPa — regulacje te miały wejść w życie do końca ówczesnego roku.
Warto wiedzieć
CNG (compressed natural gas) to sprężony gaz ziemny, składający się głównie z metanu, magazynowany w zbiornikach pojazdu pod ciśnieniem ok. 20 MPa. LNG (liquefied natural gas) to ten sam gaz w postaci skroplonej, schłodzony do ok. -162°C, dzięki czemu zajmuje znacznie mniej miejsca i nadaje się do zasilania pojazdów ciężkich oraz jednostek dalekiego zasięgu. Oba paliwa spalają się czyściej niż benzyna czy olej napędowy — praktycznie bez emisji sadzy i tlenków siarki, z niższą emisją CO2 i tlenków azotu. Rozwój sieci stacji tankowania jest kluczowym warunkiem upowszechnienia pojazdów NGV — bez gęstej i wygodnej infrastruktury nawet ekonomicznie atrakcyjne paliwo nie zyska masowych użytkowników.
Źródło: cng.auto.pl
