W skrócie
Firmy skandynawskie zainteresowane są tankowaniem statków LNG i przeładunkiem skroplonego gazu w budowanym terminalu w Świnoujściu — poinformował PAP prezes Polskiego LNG Rafał Wardziński. Terminal, który ma być oddany do użytku w 2014 r., docelowo mógłby zmienić profil z wyłącznie importowego na importowo-dystrybucyjny.
Oddanie terminalu
2014 rokŚwinoujście, Polskie LNG
Zainteresowane kraje
7 krajówNorwegia, Szwecja, Finlandia, Estonia, Szwajcaria, Niemcy, Ukraina
Nowy limit siarki
0,1 proc. od 2015obszar SECA: Bałtyk, Morze Płn.
1Skandynawskie firmy chcą tankować LNG w Świnoujściu
W listopadzie Polskie LNG rozpoczęło badanie rynku pod kątem przyszłej rozbudowy terminala (tzw. market screening). Spółka wysłała zapytania do firm dotyczące m.in. dodatkowych usług, które zdaniem potencjalnie zainteresowanych podmiotów powinien świadczyć terminal — w tym możliwości tankowania statków napędzanych LNG lub przeładunku skroplonego gazu z większych jednostek na mniejsze.
Otrzymaliśmy odpowiedzi od firm m.in. z Norwegii, Szwecji, Finlandii, Estonii, Szwajcarii, Niemiec i Ukrainy. Okazało się, że polskim terminalem najbardziej zainteresowane są firmy skandynawskie, które chciałyby go wykorzystać do tankowania swoich statków pływających po Morzu Bałtyckim i Morzu Północnym oraz przeładunku LNG.— Rafał Wardziński, prezes Polskiego LNG
Jak dodał Wardziński, jedna z fińskich spółek zajmuje się sprzedażą LNG dla przemysłu oraz jako paliwo do pojazdów i statków, a także eksportem LNG do Szwecji i Norwegii. Norweska spółka zajmuje się z kolei obrotem gazem ziemnym oraz projektowaniem i budową sieci gazowych. Regulamin badania rynku nie pozwolił jednak podać nazw zainteresowanych firm.
2Nowe przepisy o emisji siarki wymuszają zmiany
Zdaniem prezesa Polskiego LNG, tankowanie statków LNG jest jeszcze usługą niszową, jednak niedawno weszły w życie nowe regulacje unijne ograniczające emisję tlenków siarki na obszarach Morza Bałtyckiego i Północnego, które muszą zostać wdrożone do połowy 2014 roku. Wymusi to od 2015 roku stosowanie paliw niskoemisyjnych, w związku z czym na wodach regionu ma pojawiać się coraz więcej jednostek napędzanych LNG. Do rozwoju takich usług przygotowują się już największe porty w Europie — władze Hamburga zdecydowały o budowie instalacji do bunkrowania statków LNG, a podobnymi rozwiązaniami zainteresowane są porty w Rotterdamie i Antwerpii.
Wardziński jest przekonany, że za 10-15 lat większość transportu morskiego na Bałtyku będzie napędzana LNG. W rejonie Morza Bałtyckiego działają obecnie dwie instalacje LNG małej skali, a w planach są kolejne małe terminale importowe. Polskie LNG chciałoby być pierwszym dużym terminalem w rejonie Bałtyku umożliwiającym przeładunek i bunkrowanie statków — także z myślą o zaopatrywaniu mniejszych instalacji LNG regionu, zwłaszcza wobec ograniczonych mocy produkcyjnych norweskich instalacji skraplających.
3Trzeci zbiornik jako warunek rozbudowy
Budowa instalacji do tankowania statków oraz przeładunku na mniejsze jednostki będzie wymagała budowy trzeciego zbiornika na gaz w terminalu. Jak podkreślił Wardziński, jest to kluczowy element zwiększania elastyczności terminalu, niezbędnej do poszerzenia portfela usług — decyzja o jego budowie, poprzedzona odpowiednimi analizami prawnymi i ekonomicznymi, miała zapaść jeszcze w tym samym roku.
W 2008 roku Międzynarodowa Organizacja Morska (IMO) ogłosiła nowe regulacje środowiskowe dotyczące m.in. zmniejszenia zanieczyszczeń emitowanych przez statki. Unia Europejska poszła jeszcze dalej: w obszarze SECA (Morze Bałtyckie, Morze Północne) od 2010 roku maksymalny poziom tlenku siarki w paliwie żeglugowym wynosił 1 proc., a od 1 stycznia 2015 roku limit ma zostać obniżony do 0,1 proc.
Obecnie statki napędzane są w zdecydowanej większości tradycyjnym paliwem, głównie mazutem. Oczekuje się jednak, że w przyszłości LNG będzie łatwo dostępne i w konkurencyjnej cenie, a nowobudowane statki operujące w obszarze SECA w większości będą wykorzystywać właśnie ten napęd. Pionierem wykorzystania LNG jako paliwa żeglugowego, stymulowanym przez rząd, była i jest Norwegia.
Warto wiedzieć
Bunkrowanie to termin określający tankowanie statków paliwem żeglugowym — nazwa pochodzi jeszcze z epoki węgla, gdy paliwo przechowywano w tzw. bunkrach. Bunkrowanie LNG odbywa się przez specjalne instalacje kriogeniczne, ponieważ gaz musi być utrzymywany w stanie ciekłym w temperaturze ok. -162°C. Terminal LNG to obiekt służący do rozładunku, magazynowania i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego dostarczanego drogą morską — w Polsce pełni on kluczową rolę w dywersyfikacji dostaw gazu, niezależnie od tradycyjnych gazociągów lądowych.

Źródło: PAP, Polskie LNG



