W skrócie
Thames Travel, operator komunikacji miejskiej w angielskim Oxfordshire, przeprowadził w styczniu kilkutygodniowe testy autobusu CNG marki MAN w ramach projektu MANecocity. W testy zaangażowany był producent autobusów MAN oraz dostawca technologii tankowania – firma Gas Bus Alliance. Po latach marazmu na rynku CNG w Wielkiej Brytanii widać wyraźną zmianę nastawienia do tego napędu.
Lokalizacja testów
Oxfordshireoperator Thames Travel
Pojazd
MAN, 12 m41 miejsc siedzących
Testy w Liverpoolu
6 tygodnijesień 2011, operator Stagecoach
1Projekt MANecocity w Oxfordshire
Testowy autobus miał 12 metrów długości i 41 miejsc siedzących, a podłoga pojazdu była nisko poprowadzona przez całą jego długość. Jednostkę napędową, fabrycznie przystosowaną do zasilania sprężonym gazem ziemnym (CNG), umieszczono pionowo z tyłu pojazdu. Demonstracyjne jazdy były owocem współpracy między producentem pojazdów – MAN Truck & Bus UK – a dostawcą technologii tankowania, firmą Gas Bus Alliance.
2Powrót zainteresowania po latach marazmu
Pierwsze próby wdrożenia gazu ziemnego w komunikacji miejskiej na Wyspach Brytyjskich miały miejsce już w latach 90. XX wieku, jednak projekt upadł ze względu na niską jakość dostępnego wówczas metanu oraz autobusy nieodpowiadające wymaganiom operatorów. Obecnie sytuacja uległa znacznej zmianie – głównie dzięki nowym rozwiązaniom instalacji zasilania metanem (m.in. zbiorniki CNG z materiałów kompozytowych) oraz możliwości zasilania odnawialnym biometanem. Dodatkowo miała niebawem wejść w życie wyśrubowana norma emisji spalin Euro VI, którą autobusy zasilane CNG spełniają z łatwością.
3Wcześniejsze testy w Liverpoolu
Jesienią 2011 roku przeprowadzono również testy autobusu CNG marki MAN w Liverpoolu. W ciągu 6 tygodni tamtejszy operator komunikacji miejskiej – firma Stagecoach – badał możliwość wdrożenia takich pojazdów do swojej floty. Sprawdzano także możliwości techniczne infrastruktury dostarczającej gaz ziemny do zajezdni oraz reakcje pasażerów na nowy rodzaj napędu.
Warto wiedzieć
Zbiorniki CNG z materiałów kompozytowych (np. włókna węglowego owiniętego wokół aluminiowej lub polimerowej wkładki) są znacznie lżejsze od tradycyjnych zbiorników stalowych, przy zachowaniu wymaganej wytrzymałości na ciśnienie robocze rzędu 200 barów. Mniejsza masa zbiornika przekłada się na niższe zużycie paliwa i większą ładowność pojazdu, co było jedną z barier wcześniejszych generacji autobusów na CNG. W połączeniu z możliwością tankowania odnawialnym biometanem, produkowanym lokalnie z odpadów organicznych, autobusy na gaz ziemny stają się rozwiązaniem atrakcyjnym zarówno kosztowo, jak i środowiskowo dla operatorów komunikacji miejskiej.
