W skrócie
Białoruś dysponowała jedną z najbardziej rozbudowanych sieci stacji CNG w Europie Wschodniej — punkty tankowania sprężonego gazu ziemnego znajdowały się w kilkudziesięciu miejscowościach, od Brześcia po Homel.
Liczba stacji
ok. 35punktów tankowania CNG
1Sieć stacji CNG na Białorusi
Punkty tankowania sprężonego gazu ziemnego (CNG) na terenie Białorusi obejmowały zarówno duże miasta, jak i mniejsze miejscowości. Poniżej pełna lista lokalizacji wraz z adresami, tam gdzie były znane (wskazówki dojazdu i numery telefonów dostępne na mapie interaktywnej).
- Barawnowicze — Столбцы – Кобрин, 72. km
- Bobrujsk — wieś Kalinino
- Bolszoje Możejkowo
- Barysau — Berezinskoje szosse 3
- Brześć — ul. Suworowa 105
- Brześć-2
- Kobryń — wieś Bystrica
- Mińsk-2 — rejon miński, wieś Ozierco, trakt Meńkowski
- Mińsk-3 — strefa przemysłowa Koladzicy, ul. Babuszkina 1a
- Mińsk-4 — ul. Skoryny 19
- Mińsk-5 — ul. Masiukowszczyna 1
- KS Mińska
- Mohylew-1 — ul. 30 lat Zwycięstwa 28a
- Mohylew-2 — ul. Czelustkincew 215
- Możejkowo
- Niaswiż — wieś Zawitaja, przy drodze Niaswiż–Haradzieja
- Asipowiczy — ul. Projektowana 2
- Orsza — ul. Lenina
- Witebsk — wieś Nikropolje, przy drodze Witebsk–Orsza
- Wawkawysk — ul. Zenticikov
- Swietłahorsk — ul. Zawodska 3a
- Rahaczou — ul. Kirowa 54
- Homel-1 — dzielnica Chimzawoda, przy drodze Mińsk–Homel
- Homel-2 — ul. Witebska 78a
- Iwacewicze-1 — ul. Sikorskiego 2
- Iwacewicze-2
- Słonim — ul. Brzeska
- Lida — wieś Astrouja, przy drodze Lida–Grodno
- Grodno-1 — ul. Kosmonautów 87
- Grodno-2 — szosa Indurska
- Tarnowo
- Turzec
- Hudziewicze
- KS Krupska
- Mozyrz
- Połock
Dokładne lokalizacje wraz z adresami, telefonami i wskazówkami dojazdu można sprawdzić na interaktywnej mapie stacji CNG na Białorusi.
Warto wiedzieć
Białoruś, podobnie jak Rosja, korzystała z dużych złóż gazu ziemnego w regionie i tania cena metanu przełożyła się na rozbudowę infrastruktury tankowania CNG już w latach 90. i 2000. Sprężony gaz ziemny (CNG) różni się od LPG (mieszanki propanu-butanu) tym, że jest magazynowany pod znacznie wyższym ciśnieniem (ok. 200 barów zamiast ok. 8–10 barów przy LPG) i wymaga innej konstrukcji zbiorników — zwykle stalowych lub kompozytowych butli wysokociśnieniowych. Gęsta sieć stacji CNG w krajach byłego ZSRR wynikała z rozwiniętej sieci gazociągów przesyłowych, do których stacje mogły być podłączane bezpośrednio.
